بال سحرکشد نفس ازکفن شهید ما

عبرت چشم بسملیم ، پرده فقر ما مدر

آستر است ابره خلعت روز عید ما

گر فکند تبسمت گل به مزار عاشقان

نیست چو التفات دل میکده تعلقی

آبله پایی نفس شد قدح نبید ما

ربشه تخم وحدتیم از تک وپوی مامپرس