آبله پایی نفس شد قدح نبید ما

گر فکند تبسمت گل به مزار عاشقان

بال سحرکشد نفس ازکفن شهید ما

نیست چو التفات دل میکده تعلقی

ربشه تخم وحدتیم از تک وپوی مامپرس

صرف هزار جاده است منزل ناپدید ما

خاک مزار عبرتیم، پرده ساز غیرتیم