صف رنگ لاله بهم شکن ، می جام گل به زمین فکن

که چو سبحه هرقدم اوفتد به هزار آبله کار ما

به سواد نسخه نیستی نرسید مشق تاملت

قلمی به خاک سیاه زن بنویس خط غبار ما

به بهار دامن ناز زن ز حنای دست نگار ما

به رکاب عشرت پرفشان نزدیم دست تظلمی

به غبار می رود آرزو نکشیده دامن یار ما