یک گره دارد چو شبنم رشته تسخیر ما

از خروش آباد توفان جنون جو شیده ایم

بی صدا نقاش هم مشکل کشد زنجیر ما

شرم هستی عالمی را در عرق خوابانده است

از طلسم خاک اگرگردی دمد افشانده گیر

کرد پیش از خواب دیدن خواب ما تعبیر ما

پای در دامان ناز از خویش می باید رمید