کرد پیش از خواب دیدن خواب ما تعبیر ما

شرم هستی عالمی را در عرق خوابانده است

یک گره دارد چو شبنم رشته تسخیر ما

از طلسم خاک اگرگردی دمد افشانده گیر

پای در دامان ناز از خویش می باید رمید

سایه مژگان صیادی ست بر نخجیر ما

خاک بی آبیم اما شرم معمار قضا