یارب که جداکرد سر زیر پر از ما؟

دل را فلک آخر به گدازی نپسندید

هیهات چه برسنگ زد این شیشه گراز ما

تاکی هوس آواره پرواز توان زیست

آیینه به بر غافل از آن جلوه دمیدیم

جز ما نتوان یافت کسی را بتر از ما

بی پردگی آیینه آثار غنا نیست