بی پردگی آیینه آثار غنا نیست

یارب که جداکرد سر زیر پر از ما؟

آیینه به بر غافل از آن جلوه دمیدیم

جز ما نتوان یافت کسی را بتر از ما

عریانی ما برد کلا ه وکمر از ما

گوهر ز قناعت گره طبع محیط است

ازکس دل پر نیست فلک را مگر از ما