که هزار صبح قیامت است وکفی ز مستی جوش ما

به نگاه عبرتی آب ده زمآل جرات جستجو

که به چشمت آبنه می کشدکف پای آبله پوش ما

به جنونی از خم بیخودی زده ایم ساغر ما و من

همه را ربوده ز دست خود اثر نوید رسیدنت

زوداع ما چه خبر دهد به دل شکسته سروش ما

تب شوق سجده نیستی چه فسون دمیده برانجمن