که به چشمت آبنه می کشدکف پای آبله پوش ما

نفس از ترانه ساز دل چه فشاند بر سر انجمن

که صدای قلقل شیشه شد پری جنون زده هوش ما

به نگاه عبرتی آب ده زمآل جرات جستجو

به جنونی از خم بیخودی زده ایم ساغر ما و من

که هزار صبح قیامت است وکفی ز مستی جوش ما

همه را ربوده ز دست خود اثر نوید رسیدنت