قیدهستی چون نفس بال وپر پرواز ماست

خاک نتوان شد به این تمکین که بر بادیم ما

چون سپندای دادرس صبری که خاکسترشویم

سرمه خواهدگفت آخرتا چه فریادیم ما

هرقدر بیدل گرفتاری ست آزادیم ما