حیرت ما ازدرشتیهای وضع عالم است

چون نگاه از بس به ذوق جلوه همدوشیم ما

یک مژه تا واشود صد دشت آغوشیم ما

دهرتاکهسار شد آیینه می جوشیم ما

شمع فانوس حباب از ما منورکرده اند

روشنی داریم چندانی که خاموشیم ما