شمع فانوس حباب از ما منورکرده اند

یک مژه تا واشود صد دشت آغوشیم ما

حیرت ما ازدرشتیهای وضع عالم است

دهرتاکهسار شد آیینه می جوشیم ما

روشنی داریم چندانی که خاموشیم ما

چشم بند غفلت هستی تماشاکردنی ست

دهرشور محشرست وپنبه درگوشیم ما