روشنی داریم چندانی که خاموشیم ما

حیرت ما ازدرشتیهای وضع عالم است

دهرتاکهسار شد آیینه می جوشیم ما

شمع فانوس حباب از ما منورکرده اند

چشم بند غفلت هستی تماشاکردنی ست

دهرشور محشرست وپنبه درگوشیم ما

ساز تشویش عدم از هستی ما می دمد