شدگوشها نشان خدنگ بیان ما

حرف درشت ما ثمر سود عالمی ست

گوهر دهد به جای شرر سنگ کان ما

گاه سخن به ذوق سپرداری کمان

از بس سبک زگلشن هستی گذشته ایم

نشکسته است رنگ گلی از خزان ما

در پرده های عجز سری واکشیده ایم