چون درد درشکست دل است آشیان ما

از بس سبک زگلشن هستی گذشته ایم

نشکسته است رنگ گلی از خزان ما

در پرده های عجز سری واکشیده ایم

ای مطرب جنونکد ه درد، همتی

تا ناله گل کند نفس ناتوان ما

چون صبح بی غبار نفس زنده ایم و بس