نشکند رنگی که چینش نیست در دامان ما

زین دبستان مصرع زلفی مسلسل خوانده ایم

خامشی مشکل که گردد مقطع دیوان ما

وحشت ما زین چمن محمل کش صدعبرت است

یار در آغوش و نام او نمی دانم که چیست

سادگی ختم است چون آیینه بر نسیان ما

در تپیدن گاه امکان شوخی نظاره ایم