در تماشایت به رنگ شمع هرجا می رویم

تا سحرگشتن گریبان می درد عریان ما

فیض ها می جوشد از خاک بهار بیخودی

صبح فرش است ازشکست رنگ در بستان ما

دیده ما یک قدم پیش است از مژگان ما

محوگردیدن علاج ضطراب دل نکرد

ازتحیرسربه شریک موج شدتوفان ما