بی ناله می رود جرس کاروان ما

گرد رمی به روی شراری نشسته ایم

ای صبر بیش از ازین نکنی امتحان ما

از برگ و ساز قافله بیخودان مپرس

می خواست دل ز شکوه خوی تو دم زند

دود سپندگشت سخن در دهان ما

ما معنی مسلسل زلف تو خوانده ایم