می خواست دل ز شکوه خوی تو دم زند

ای صبر بیش از ازین نکنی امتحان ما

از برگ و ساز قافله بیخودان مپرس

بی ناله می رود جرس کاروان ما

دود سپندگشت سخن در دهان ما

ما معنی مسلسل زلف تو خوانده ایم

مشکل که مرگ قطع کند داستان ما