سعی بیجاست به جز جان کنی ازتیشه ما

سختی دهر ز صبر دل ما زنهاری ست

آب شد طاقت سنگ ازجگر شیشه ما

قد خم گشه همان ناخن فرهاد غم است

شغل رسوایی و مستوری احوال بلاست

کاش آرایش بازار دهد پیشه ما

شور زنجیر جنون از نفس ما پیداست