نکهت زلف که پیچیده بر اندیشه ما

شغل رسوایی و مستوری احوال بلاست

کاش آرایش بازار دهد پیشه ما

شور زنجیر جنون از نفس ما پیداست

چشم امید نداریم زکشت دگران

دل ما دانه ما، ناله ما، ریشه ما

خامشیها سبق مکتب بیتابی نیست