ماجرای بوی گل نشنیده می باید شنید

غیر این گرداب موجی نیست در دریای ما

برتن ما هیچ نتوان دوخت جزآزادگی

گرهمه سوزن دمد چون سروازاعضای ما

ای هوس تن زن ، زبان غنچه است انشای ما

رنگی ازگلزار بیرنگی برون جوشیده ایم

از خرابات پری می می کشد مینای ما