ز خودپرستی تو تا به می پرستی ما

ز باده ای ست به بزم شهود، مستی ما

که کرد رفع خمار شراب هستی ما

بگو به شیخ که زکفرتا به دین فرق است

زد۰بم دست به دامان عشق از همه پیش

مراد ما شده حاصل ز پیش دستی ما

به راه دوست چنان مست باده شوقیم