به راه دوست چنان مست باده شوقیم

ز خودپرستی تو تا به می پرستی ما

زد۰بم دست به دامان عشق از همه پیش

مراد ما شده حاصل ز پیش دستی ما

که بیخودند رفیقان ما ز مستی ما

به پیش سرو قدی خاک راه شد بیدل

بلند همتی ماببین وپستی ما