زد۰بم دست به دامان عشق از همه پیش

که کرد رفع خمار شراب هستی ما

بگو به شیخ که زکفرتا به دین فرق است

ز خودپرستی تو تا به می پرستی ما

مراد ما شده حاصل ز پیش دستی ما

به راه دوست چنان مست باده شوقیم

که بیخودند رفیقان ما ز مستی ما