مرا باید نشاندن در دل بی کینه مینا

همان خاک سیه اکنون لباس دل به بر دارد

صفا مفت است منگرکسوت پارینه مینا

بهار نشئه ام ، عیش دماغم ، باده صافم

ادب کوشید در ضبط خود وتعطیل شد نامش

به روز وصل ما ماند شب آدینه مینا

به آفت سخت نزدیکند نازک طینتان بیدل