کو دیرو حرم تا غم احرام توان خورد

معموره مار است به هر بام هواها

مشکل که از این قافله تا حشر نشیند

مانند نفس کرد بروها و بیاها

دوش هم خم گشت ز تکلیف رداها

نامحرم هنگامه تغییر مباشید

تعمیر نویی نیست درین کهنه بناها