به خاموشی توان شد ایمن از ایذای کج بحثان

همان خمیازه خشکی ست بی اطفال ، مکتبها

بس است از دود دل ، جوهرفروش آیینه داغم

به غیر از شام مژگانی ندارد چشم کوکبها

نفس دزدیدن است اینجا فسون نیش عقربها

به منع اضطراب عاشقان زحمت مکش ناصح

که آتش زندگی دارد به قدر شوخی تبها