طمع ازسعی بیحاصل عرق ریزاست زین غافل

نگاه سرمه آلود است دود چشم مجمرها

اگر طالع به کام توست منشین ایمن از مکرش

زگردون زهر در زیر نگین دارند اخترها

که خاک عالمی گل می کند زآب گوهرها

اگر مهر قناعت بازگیرد پرتو احسان

چو شبنم آبروی مایه برمی دارد از درها