که خاک عالمی گل می کند زآب گوهرها

اگر طالع به کام توست منشین ایمن از مکرش

زگردون زهر در زیر نگین دارند اخترها

طمع ازسعی بیحاصل عرق ریزاست زین غافل

اگر مهر قناعت بازگیرد پرتو احسان

چو شبنم آبروی مایه برمی دارد از درها

به ترک آرزوهاکوش اگرآسودگی خواهی