که غفلت پرده سرهای بی مغزند افسرها

به فکر غارت دل آسمان بیهوده می گردد

براین ویرانه می بیزد نفس هم گرد لشکرها

توان ازگردش چشم حباب این نکته فهمیدن

چو شبنم کشتی ما مانده درگرداب رنگ گل

نسیمی نیست تا زین ورطه برداریم لنگرها

ز موج انفعال محرمان آواز می آید