براین ویرانه می بیزد نفس هم گرد لشکرها

به ترک آرزوهاکوش اگرآسودگی خواهی

شکست رنگ این تب نیست بی ایجاد بسترها

به فکر غارت دل آسمان بیهوده می گردد

توان ازگردش چشم حباب این نکته فهمیدن

که غفلت پرده سرهای بی مغزند افسرها

چو شبنم کشتی ما مانده درگرداب رنگ گل