باعث آه حزین ما همان از عشق پرس

نیست بال ناله جز واکردن منقارها

گوشه گیران غافل از نیرنگ امکان نیستند

می خورد برگوش یکسر معنی اسرارها

درد می فهمد زبان نبض این بیمارها

بال و پر برهم زدن بی شوخی پرواز نیست

بی تکلف نغمه خیزست اضطراب تارها