توراحت بسمل وغافل که در وحشتگه امکان

چکیدم ناگه از چشم خود و حل گشت مشکلها

ز زخم بی امان احتیاج آگه نه ای ورنه

به چندین خون دیت می خواهدآب روی سایلها

چو شمع از جاده می جوشد پر پرواز منزلها

نوای هستی از ساز عدم بیرون نمی جوشد

گریبان محیط است آنکه می گویند ساحلها