عرض دین حق مبر درپیش مغروران جاه

شیشه ساعت پر است زگرد ماه وسالها

شکوه ات از هرکه باشد به که در دل خون شود

شرم کن زان لب که گردد محضر تبخالها

سعی مهدی برنمی آید به این دجالها

خلق را ذوق تعلق توام طاووس کرد

رنگ هم افتاد پروازش به قید بالها