شیشه ساعت پر است زگرد ماه وسالها

شعله هستی مآلش گرهمین خاکسترست

رفته می پندار پیش ازکاروان دنبالها

زیرچرخ آثارکلفت ناکجا خواهی شمرد

شکوه ات از هرکه باشد به که در دل خون شود

شرم کن زان لب که گردد محضر تبخالها

عرض دین حق مبر درپیش مغروران جاه