شرم کن زان لب که گردد محضر تبخالها

زیرچرخ آثارکلفت ناکجا خواهی شمرد

شیشه ساعت پر است زگرد ماه وسالها

شکوه ات از هرکه باشد به که در دل خون شود

عرض دین حق مبر درپیش مغروران جاه

سعی مهدی برنمی آید به این دجالها

خلق را ذوق تعلق توام طاووس کرد