به سازمحفل بیرنگ هستی سخت حیرانم

به رنگ صبح، برق حاصل است اینجا دمیدنها

شبی از بیخودی نظاره آن بی وفاکردم

کنون چشمم چوشمع کشته داغ است ازندیدنها

که نبض ناله خاموش است و دل مست شنیدنها

مقام وصل نایاب است و راه سعی ناپیدا

چه می کردیم یارب گر نبودی نارسیدنها