تا لفظ نگردد فاش معنی نشود عریان

ازگردشکست دل رنگی ست بر این روها

صید دوجهان ازعدل درپنجه اقبال است

پرواز نمی خواهد شاهین ترازوها

بی پردگی رنگ است اشفتگی بوها

خست زکرم کیشان ظلم است به درویشان

برسبزه دم تیغ است لب خشکی این جوها