بی پردگی رنگ است اشفتگی بوها

صید دوجهان ازعدل درپنجه اقبال است

پرواز نمی خواهد شاهین ترازوها

تا لفظ نگردد فاش معنی نشود عریان

خست زکرم کیشان ظلم است به درویشان

برسبزه دم تیغ است لب خشکی این جوها

ما سجده سرشتان راجز عجز پناهی نیست