برروی برگ گل شکنند آبگینه ها

در خرقه نیازگدایان درگهت

نازد به شوخی پر طاووس پینه ها

نازکدلان باغ تو چون شبنم سحر

در قلزم خیال تو نتوان کنار جست

خلقی در آب آینه دارد سفینه ها

دل را محبت تو همان خاکسار داشت