دل را محبت تو همان خاکسار داشت

برروی برگ گل شکنند آبگینه ها

در قلزم خیال تو نتوان کنار جست

خلقی در آب آینه دارد سفینه ها

ویرانه را غنا نرسد از دفینه ها

چوبیدل آنکه مهررخت دلنشین اوست

نقش نگین نمی شودش حرف کینه ها