چوبیدل آنکه مهررخت دلنشین اوست

خلقی در آب آینه دارد سفینه ها

دل را محبت تو همان خاکسار داشت

ویرانه را غنا نرسد از دفینه ها

نقش نگین نمی شودش حرف کینه ها