خیالم محو شد ازکثرت مصرع رسانیها

سخن شد داغ دل چون شمع ازآتش بیانیها

معانی مرد در دوران ما از سکته خوانیها

طبیعت همعنان هرزه گویان تا کجا تازد

ز تشویش کج آهنگان گذشت از راستی طبعم

مگر این حلقه ها بردرد از ره بی سنانیها

ز استغنای آزادی چه لافد موج درگوهر