نفس سرمایه ای از لاف خودسنجی تبراکن

به اشکیل خران دارم تلاش ریسمانیها

ز طاق افتاد مینای اشارات فلکتازی

هلال اکنون سپهر افکند ار ابروکمانیها

مبادا دل شود سنگ ترازوی گرانیها

به بیباکی زبان واکرده ای ، چون شمع وزین غافل

که می راند!برون بزمت آخر نکته رانیها