جز تجرد ازکر و فر چیست انتخاب دگر

جام ظرف هوش نه ای چون می رسیده بیا

نیست دربهار جهان فرصت شگفتگی ات

هم ز مرغزار عدم چون سحر دمیده بیا

فرد می روی ز نظرگو همه قصیده بیا

از سروش عالم جان این نداست بال فشان

کای نوای محفل انس از همه رمیده بیا