زکمالم آنچه به هم رسد، نه زلوح ونی زقلم رسد

به من این گمان نبرد یقین که خیال حق کنم از حیا

چوز خاک لاله برون زند، قدح شکسته به خون زند

هوسی اگربه جنون زند به همین نسق کنم ازحیا

خط نقش پا به رقم رسدکه منش سبق کنم از حیا

به امید وصل تونازنین ، همه رانثار دل است و دین

من بیدل وعرق جبین که چه در طبق کنم ازحیا