آتش درآب غوطه زد از اشک این کباب

غارت نصیب حسرت درد محبتم

نگریست بیدلی که زچشمم نبرد آب

دل آنقدرگریست که غم هم به سیل رفت

افسانه سازی شرر و برق تا به کی

گر مرد این رهی توهم از خود برون شتاب

یاران عبث به وهم تعلق فسرده اند