افسانه سازی شرر و برق تا به کی

نگریست بیدلی که زچشمم نبرد آب

دل آنقدرگریست که غم هم به سیل رفت

آتش درآب غوطه زد از اشک این کباب

گر مرد این رهی توهم از خود برون شتاب

یاران عبث به وهم تعلق فسرده اند

اینجاست چون نگه قدم از خانه در رکاب