تا قناعت رشته دارگوهر جمعیت است

تا قیامت می روم در سایه مژگان به خواب

از ادب پرورده های حسرت لعل توام

ناله ام چون موج گوهر نیست جز زیر نقاب

خاک بر جا مانده من آبرو دارد خطاب

گر به دریا سایه اندازد غبار هستی ام

از نفس چون فلس ماهی رنگ می بندد حباب